Την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026 στις 19:00

εγκαινιάζεται η ομαδική, εικαστική έκθεση «Αλέξιμον»

στην Andie Art Gallery (Φαραντάτων 17, Αθήνα)

 

Η έκθεση έχει φιλανθρωπικό σκοπό.

Μέρος των εσόδων θα διατεθεί

για την ενίσχυση του ανθρωπιστικού έργου

της Λέσχης LIONS Αθηνών Κηφισιά.

 

Το «ἀλέξιμον» είναι αρχαιοελληνικό ουσιαστικό με την έννοια του μέσου προστασίας και σωτηρίας, της ασπίδας, της θεραπείας, του υποστηρίγματος.

Ετυμολογικά παράγεται από το ρήμα «αλέξω» που σημαίνει αποτρέπω τον κίνδυνο, προστατεύω, βοηθώ.

 

Η Διεθνής Οργάνωση Λεσχών Lions (Lions Clubs International) είναι η μεγαλύτερη εθελοντική ανθρωπιστική οργάνωση στον κόσμο.

Ιδρύθηκε το 1917 στις ΗΠΑ και προσφέρει κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο σε περισσότερες από 200 χώρες.

Οι Λέσχες Lions λειτουργούν ενεργά στην Ελλάδα και την Κύπρο για περισσότερα από 65 χρόνια, με βασικούς τομείς δράσης :

• την Υποστήριξη ατόμων με προβλήματα όρασης και πρόληψη της τύφλωσης, μετά από κάλεσμα της Έλεν Κέλερ, το 1925,

• την Κοινωνική Προσφορά μετά από φυσικές καταστροφές και τη στήριξη τοπικών κοινοτήτων,

• την Υγεία και το Περιβάλλον, με προγράμματα πρόληψης υγείας και φροντίδας περιβάλλοντος.

Οι τοπικές λέσχες προσφέρουν υγειονομικό υλικό και βοήθεια σε ευπαθείς ομάδες.

 

Η εικαστική έκθεση «Αλέξιμον» στοχεύει στην κοινωνική ευαισθητοποίηση και στην ανάδειξη συναισθημάτων στήριξης, ενίσχυσης και αλληλοβοήθειας.

Μέλημά μας, είναι η αφύπνιση, η απουσία εφησυχασμού, η απαλλαγή του εγώ και η παρουσία του εμείς.

Η θεματολογική επιλογή συνάδει με την ανθρωπιστική δράση της Λέσχης LIONS Αθηνών Κηφισιά.

Η απεικόνιση προσώπων που προσεγγίζει οικείες φυσιογνωμίες, προσφιλείς, αγαπημένες, που ζουν και απολαμβάνουν μία ήρεμη και γαλήνια καθημερινότητα, που κάλλιστα μπορεί να είναι ένας από εμάς, ένας όμοιος μας και όπου απρόσμενα να χρειαστεί βοήθεια, συμπαράσταση, υποστήριξη.

Όλοι μας είμαστε ευάλωτοι και τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή μας.

Οι φυσιογνωμίες που καταγράφονται αποκαλύπτουν την ανθρώπινη ταυτότητα, τη ψυχολογία και την προσωπικότητα του εικονιζόμενου.

Ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία, την κοινωνική τάξη, την ενδυματολογική εμφάνιση, την αναγνωρισιμότητα προσωπικοτήτων, είναι άνθρωποι με κοινές αγωνίες, υπαρξιακούς προβληματισμούς, ανάγκη επιβίωσης.

 

Σύμπραξη τεχνών, με έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, κεραμικής, χειροποίητων κατασκευών, κοσμημάτων και χρηστικών αντικειμένων, από 52 συμμετέχοντες εικαστικούς Καλλιτέχνες,μας καλούν σε οπτικό διάλογο με τους εικονιζόμενους, ανακαλούν μνήμες και σκέψεις ενσυναίσθησης.

Η παρουσία της ανθρώπινης φυσιογνωμίας είναι πρόσκληση και ανάληψη πρωτοβουλίας για δράσεις φροντίδας, προστασίας, παροχής.

 

Στην πλούσια ελληνική γλώσσα υπάρχουν πολλές συνώνυμες λέξεις με ταυτόσημη, αντίστοιχη ή και σχετική ερμηνεία αλλά και διεύρυνση στοχευμένων εννοιών :

Αγαθοεργία, Αλληλεγγύη, Ανθρωπιστική βοήθεια, Αλτρουισμός, Απλοχεριά, Γενναιοδωρία, Γαλαντομία, Δωρεά, Εθελοντισμός, Ευσπλαχνία, Ευεργεσία, Κοινωφελές έργο, Κουβαρνταλίκι, Μεγαλοδωρία, Προσφορά, Φιλανθρωπία, Φιλαλληλία.

 

Τα οφέλη της προσφοράς στην κοινωνία είναι η κοινωνική συνοχή δημιουργώντας δεσμούς εμπιστοσύνης, ψυχική ευεξία στον δότη και φυσικά στον παραλήπτη.

Κάθε πράξη γενναιοδωρίας προς τον συνάνθρωπο και το κοινωνικό σύνολο είναι έμπρακτη αγάπη και δοτικότητα που εκδηλώνει έναν πλούτο ψυχής.

Κάθε πρωτοβουλία για βελτίωση της ποιότητας ζωής των συνανθρώπων μας, είναι άξια επαίνου.

Ο εθελοντισμός, η προσωπική ευθύνη, η συλλογική προσπάθεια είναι χρέος προς την κοινωνία και φέρει στοιχεία διαχρονικής αξίας και σημασίας.

 

Ήδη, ο Όμηρος αναφέρεται στο σημαντικό ρόλο της φιλοξενίας.

Ο Δίας κατείχε τη θεϊκή προστασία των αδύναμων και της φιλοξενίας όλων.

Στην αρχαία Ελλάδα, η λέξη «φιλανθρωπία» επινοήθηκε από τον Αισχύλο και αναφέρεται στον «Προμηθέα Δεσμώτη» σημαίνοντας την αγάπη και τη φροντίδα για τον άνθρωπο. Αντίστοιχα, την επικαλείται και ο Σωκράτης.

Οι πόλεις – κράτη διέθεταν πλήρη κρατική πρόνοια για τον ντόπιο πληθυσμό αλλά και για τους ταξιδιώτες, με πληθώρα παροχών.

Τα «δείπνα της Εκάτης» φρόντιζαν τους άπορους καθημερινά με διανομή τροφής σε κάθε σταυροδρόμι.

Η κοινωνική πρόνοια συνεχίστηκε αβίαστα και στη Βυζαντινή εποχή για να

εξελιχθεί στα χρόνια του Διαφωτισμού μέσα από τις αξίες του Ουμανισμού και

έμφαση στο σεβασμό, την αξιοπρέπεια και τη βελτίωση της ανθρώπινης

ζωής.

Ιστορικά πρόσωπα, λόγιοι, συγγραφείς και στοχαστές, θρησκευτικοί καθοδηγητές αλλά και η αλάνθαστη λαϊκή θυμοσοφία αποτύπωσαν την αξία και το βαθύ νόημα της προσφοράς.

 

Ανεξάρτητα από τις αξίες, τις αρχές και τα πιστεύω σας,

 

Αναλογιστείτε…

«Και εμείς οι ίδιοι, αισθανόμαστε πως αυτό που κάνουμε,

είναι σταγόνα στον ωκεανό.

Αλλά, ο ωκεανός θα ήταν μικρότερος

αν έλειπε αυτή η σταγόνα.»,  Μητέρα Τερέζα.

 

Αννίτα Πατσουράκη

Ιστορικός της Τέχνης

​