Την Τρίτη 9 Ιουνίου 2026, στις 7 μ.μ.,

εγκαινιάζουμε  την εικαστική ατομική έκθεση

της Μάγδας Ρούσση

με τίτλο

 «Λυσιστράτη»

Προσωπεία Αρχαίου Δράματος

 

 

Η Επιμελήτρια της έκθεσης, Αννίτα Πατσουράκη - Ιστορικός Τέχνης, αναφέρει :

​

«Η Μάγδα Ρούσση είναι εικαστικός, ερευνήτρια και designer, με πολυδιάστατη δημιουργική πορεία. Συνδυάζοντας  την τέχνη, την εκπαίδευση και την έρευνα, ανέπτυξε ένα προσωπικό εικαστικό ιδίωμα  εμπνεόμενο από την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά, τη φύση, την ιστορία και την ανθρώπινη εξελικτική διαδρομή.

Έχει εμβαθύνει ιδιαίτερα τη μελέτη της στην αναβίωση του αρχαίου ελληνικού προσωπείου / μάσκας, αναδεικνύοντας τη συμβολή της στη σύγχρονη εικαστική δημιουργία και τη διατήρηση της πολιτιστικής μνήμης, κατακτώντας θεματικά, σύμφωνα με την ίδια την δημιουργό, «έναν  πρωτότυπο, τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο χαρακτήρα»

 

Η «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη (411 π.Χ.) είναι το πλέον διαδεδομένο αντιπολεμικό έργο - κωμωδία της αρχαιότητας, που διατηρεί επίκαιρο, διαχρονικό και άμεσα επικοινωνιακό χαρακτήρα. 

Ο Πελοποννησιακός πόλεμος κρατάει χρόνια και έχει εξαντλήσει τους πάντες.

Η δυναμική ηρωίδα, ανατρέπει τα κοινωνικά δεδομένα, συγκεντρώνει στην Αθήνα τις γυναίκες από όλες τις πόλεις-κράτη και όλες μαζί αποφασίζουν ότι για να πιέσουν τους άντρες τους να συμφωνήσουν για ειρήνη, θα πρέπει να απέχουν  από τα συζυγικά τους καθήκοντα. Ταυτόχρονα, καταλαμβάνουν την Ακρόπολη για να ελέγχουν το δημόσιο ταμείο.

 

Γυναίκες και άντρες, πολλές και διαφορετικές προσωπικότητες εμπλέκονται σε ευρηματικούς διαλόγους και κωμικοτραγικές σκηνές.

Η Καλονίκη, η Λαμπιτώ, ο Κινησίας, ο Πρόβουλος και πολλοί άλλοι ενσαρκώνονται μέσα από τα χαρακτηριστικά προσωπεία που φορούν οι ηθοποιοί του αρχαίου ελληνικού θεάτρου και προδίδουν, προσδιορίζουν το χαρακτήρα, την προσωπικότητα του εκάστοτε ατόμου.

 

Οι μάσκες αποδίδονται με έντονα στοιχεία, υπερβολικής απόδοσης ώστε να γίνονται αντιληπτές και ορατές, μέχρι και στους θεατές της τελευταίας σειράς.

Έντονα τονισμένα μάτια με ανοιχτές κόγχες, διάτρητες, με λευκό ή μαύρο περίγραμμα για να τονίζει το βλέμμα. Χαμογελαστό στόμα με μεγάλο άνοιγμα και κόκκινα χείλη. Τα μαλλιά με σχηματοποιημένη κόμμωση από σπειροειδείς βοστρύχους και μπούκλες με ανάγλυφες κυκλικές απολήξεις. Τα γένια ακολουθούν τη γραμμή του σαγονιού με κάθετες, πυκνές χαράξεις. Οι παρειές τονίζονται με ροδινούς κύκλους.

Σκοπός της θεατρικής μάσκας δεν είναι η ρεαλιστική ανατομία αλλά η ανάδειξη της προσωπικότητας μέσω της έντασης των στοιχείων, την ακαμψία και το στυλιζάρισμα.

 

Η Μάγδα Ρούσση σεβόμενη απόλυτα τα παραδοσιακά στοιχεία της αρχαιοελληνικής κωμωδίας και το συγγραφέα, αποδίδει με δεξιοτεχνία τις αρχέγονες μνημειακές γλυπτικές μάσκες της, πιστά στους χαρακτήρες με τα στερεότυπα στοιχεία τους, προσαρμοσμένες σε σύγχρονα υλικά υψηλής αντοχής, επεξεργασμένα με λεπτομέρεια, με έντονα ανθεκτικά χρώματα και φωτεινές πινελιές για την απόδοση του ανάγλυφου και την αίσθηση του όγκου, την ποιότητα της χειροποίητης κατασκευής και τον αποκλεισμό της βιομηχανικής εκτύπωσης.

 

Η μάσκα, σε πολιτισμική και ιστορική αναφορά, έχει άρρηκτη συγγένεια με την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά, συνδέεται άμεσα με το  εξωτερικό «φαίνεσθαι» και το εσωτερικό «είναι» του υποκειμένου και αποτελεί τον συνδετικό κρίκο με το παρελθόν και την θεατρική ελληνική παράδοση.

Πρόσωπο, προσωπείο, μάσκα, έννοιες ταυτόσημες όπου σε κάθε λαό συνάντησαν τη δική τους ερμηνεία, χρήση και φιλοσοφία.

Στην αρχαία θεατρική χρήση της είναι αποκαλυπτική και όχι αποκρυπτική, είναι διαμεσολαβητής της οντότητας που ενσαρκώνει.

 

Η αρχαία κωμωδία μεταφέρει μέγιστα κοινωνικά, αντιπολεμικά μηνύματα, εντείνει την έννοια της ενότητας, της συλλογικότητας, της σύμπνοιας και του κοινού συμφέροντος.

Αποκηρύσσει προστριβές, εντάσεις και πολέμους προτρέποντας στην αγάπη, την αλληλοκατανόηση, στη συμπόρευση.

Διαχρονικά και προφητικά τα λόγια της Λυσιστράτης,

«κομμάτια η Γη, παλάτια και σκουπίδια»

ας διδαχθούμε!»