ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Η τρίτη Άνοιξη»
 
​
 
«Η Αλεξάνδρα, μέσα στην απομόνωση και τη μοναξιά που βιώνει, μετρά τα χρόνια της. Σίγουρα είναι πολλά. Βρίσκεται πια στη «γκρίζα ζώνη» της ζωής της… Όμως, δεν είναι τόσο μεγάλη ούτε τόσο άρρωστη, όσο πιστεύουν οι άλλοι.
 
​
 
Κι αυτοί ο «άλλοι» δεν είναι παρά τα παιδιά της –ο γιος της και η νύφη της, ιδιαιτέρως η νύφη της–, που πλέον δεν θέλουν τη γιαγιά μέσα στα πόδια τους, στο πολυτελές σπίτι τους, που η ίδια η Αλεξάνδρα τους βοήθησε ν’ αποκτήσουν.
 
​
 
Και πώς ν’απαλλαγούν από τη «γριά»; Πού να τη στείλουν;
 
​
 
Το Γηροκομείο είναι πάντα μια καλή λύση!
 
​
 
Ανήμπορη να αντιδράσει η Αλεξάνδρα, υποτάσσεται στη μοίρα της. Αποφασισμένη ότι εκεί, στο Γηροκομείο, παραπεταμένη και ξεχασμένη, θα τελευτήσει τις μέρες της. Όμως, η πάντα απρόβλεπτη ζωή, θα κάνει τη μεγάλη ανατροπή. Εκεί, στον Οίκο ευγηρίας, θα της ανοιχτούν νέοι ορίζοντες ζωής…! Η συγκάτοικός της στο δωμάτιο, η ζωγράφος Νόρα, θα βρει στο πρόσωπο – ή μάλλον, στο σώμα της Αλεξάνδρας – το ιδανικό μοντέλο για μια σειρά έργων ζωγραφικής. Αυτό το τυχαίο γεγονός θα γίνει το έναυσμα για μια καινούργια αρχή, για πρωτόγνωρους και ελπιδοφόρους ορίζοντες. Ποτέ μη λες «ποτέ»!
 
​
 
‘Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα με αναπάντεχη πλοκή.
 
​
 
Μια ωδή στην τρίτη ηλικία της ζωής μιας γυναίκας, που τελικά μπορεί να εξελιχθεί σε μια… τρίτη άνοιξη!»
 
​