Με χαρά εγκαινιάζουμε την Δευτέρα  30 Μάρτιου 2026, στις 7 μ.μ.,

την Πασχαλινή εορταστική ομαδική έκθεση

 «Στον ήχο της καμπάνας»

ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, ψηφιδωτό, κόσμημα, διακοσμητικά

 

Επιμέλεια έκθεσης : Αννίτα Πατσουράκη - Ιστορικός Τέχνης.

​

​

«Η εικαστική έκθεση «Στον ήχο της καμπάνας» είναι μία απεικόνιση της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής αλλά ταυτόχρονα και μια σπουδή στην ελληνική ψυχή.

 

Εκκλησάκια μικρά, «εικονοστάσια», ταπεινά ξωκλήσια ολόλευκα ή με γαλάζιους τρούλλους, ερημικά, μοναχικά, αντιστέκονται καρτερικά στο χρόνο, βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την ελληνική ύπαιθρο και αποτελούν αποταμίευση του πολιτισμικού μας πλούτου και κληρονομιάς.

Φτιαγμένα από πέτρα, χώμα και νερό, βαμμένα με ασβέστη, χωρίς στολίσματα, χωρίς χρυσά και τέμπλα σκαλιστά, περιμένουν τον διαβάτη, τον περαστικό, τον πονεμένο, τον απελπισμένο, τον κατατρεγμένο, τον μοναχικό, εκείνον που αναζητά παρηγοριά και δύναμη, προστασία και ελπίδα ή απλά, ένα προσκύνημα ευχαριστήριο στην ανταπόδοση αγάπης.

Τα εκκλησάκια είναι η συνάντηση του ουρανού με τη γη σε μια αιώνια, σιωπηλή προσευχή. Είναι η παρηγοριά, η συντροφιά στο αναμμένο καντήλι ως απόλυτο σύμβολο ελπίδας και με το ηδύμολπο φως των κεριών τους, να αγκαλιάζει τη ψυχή μας. Είναι η κατάνυξη, η υποταγή, η υπομονή στη φθορά του χρόνου όπου τα παραμελημένα τοιχία τους αναπνέουν μαζί με τη φύση. Είναι η ταπεινότητα της κατασκευής τους που υποκλίνεται στη θεϊκή υπόσταση. Είναι η γλυκιά μελαγχολία της Μεγάλης Εβδομάδας που μετατρέπεται σε φως στην προσμονή της Ανάστασης.

 

Ο λόγος της καμπάνας τους κατανυκτικός, γλυκός, πονεμένος, ειρηνικός,  καταπραϋντικός, ήρεμος, ευσπλαχνικός, συγκινητικός, εγερτήριος, χαρμόσυνος, θέτει μια προνομιακή πρόσβαση στο Θεό.

Η συμβολική της υπόσταση μεταφέρει θεϊκούς στοχασμούς.

Ο ήχος φέρνει χαρά στην καρδιά, γαλήνη στη ψυχή, ξυπνά τη θρησκευτική πίστη.

 

Η έκθεση «Στον ήχο της καμπάνας» είναι τεχνικά πολύμορφη. Έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, ψηφιδωτού, φωτογραφίας, δημιουργίες κοσμήματος καθώς και διακοσμητικά αντικείμενα, είναι εμπνευσμένα από την κοινή θεματολογία και τα συμβολικά Πασχαλινά στοιχεία της.

Δημιουργίες πηγαίας εκφραστικής ατμόσφαιρας μεταφέρουν αυτούσια τη βιωματική μνήμη, ενεργοποιούν την προσωπική εμπειρία και απεικονίζουν εύγλωττα ισορροπημένες διατυπώσεις σχεδιαστικής ευκρίνειας, περιγραφικής δεξιότητας και νοσταλγικής διάθεσης. Σαφή νατουραλιστικά στοιχεία χωρίς ίχνος εξωραϊστικής πρόθεσης, προβάλλουν την παραδοσιακή θρησκευτική αρχιτεκτονική με τα στοιχεία της λαϊκής τέχνης και παράδοσης. Με εκφραστική δύναμη αναζητείται η αλήθεια σε μία διαδρομή φωτεινή, αισιόδοξη, με προσδοκία και ελπίδα. Η σεμνή, λιτή, ταπεινή εικόνα μεταφέρει τη δύναμη της ύπαρξής της.

Οι πανανθρώπινες ανησυχίες, έννοιες και ερωτηματικά γίνονται κατανοητές και βρίσκουν στέγη ψυχικής θαλπωρής.

 

Οι 31 συμμετέχοντες καλλιτέχνες έχοντας ξεχωριστές εμπειρίες και με ποικιλία τεχνικών μέσων έκφρασης, συνευρίσκονται σε κοινή θεματολογία όπου με έκφραση συλλογικότητας μεταφέρουν σε δημιουργικό πνεύμα μία μέγιστη παρακαταθήκη αξιών και κοινών οραμάτων.

Προσεγγίζουν το θέμα με ευαισθησία, συγκίνηση και σεβασμό. Οι εικαστικές συνθέσεις δημιουργούνται από εσωτερική ένταση και εκπέμπουν γαλήνια καρτερία, φως, ελπίδα, αγαθοδωρία και καλλιεργημένη αισθαντικότητα.

Ο εκκλησιαστικός χώρος συμβολικά φορτισμένος με ισορροπία και εναρμόνιση αγκαλιάζει τα ανθρώπινα συναισθήματα και τις συντεταγμένες της ψυχής. Τα στοιχεία κατάνυξης υπερτερούν, η εσωτερική αναζήτηση γίνεται έντονη, το συναίσθημα βαθύ και αυθόρμητο μας οδηγεί στο στοχασμό και στην αυτογνωσία.

Το εκτυφλωτικό λευκό και το ανέσπερο γαλάζιο του ουρανού φτάνει στο υπέρτατο, αποθεώνεται και εκπληρώνει την απόλυτη αρμονία και ευδαιμονία.

Ο χρόνος άυλος και αέναος αποτυπώνεται στην υλικότητα της φύσης και του ανθρώπου.

 

Μια Πασχαλινή διαδρομή στα ξωκλήσια, εκεί που εκπέμπεται το σεμνό φως, εκεί που ποιητές και λόγιοι την ύμνησαν:

​

«ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ»

«Εἰς τὸ βουνὸ ψηλὰ ἐκεῖ, εἶν᾿ ἐκκλησιὰ ἐρημική, τὸ σήμαντρό της δὲ χτυπᾶ, δὲν ἔχει ψάλτη οὔτε παπά.

‘Ενα καντήλι θαμπερὸ καὶ ἕναν πέτρινο σταυρὸ, ἔχει στολίδι μοναχὸ, τὸ ἐκκλησάκι τὸ φτωχό.

Αλλ᾿ ὁ διαβάτης σὰν περνᾶ, στέκεται καὶ τὸ προσκυνᾶ καὶ μὲ εὐλάβεια πολλὴ τὸν ἄσπρο του σταυρὸ φιλεῖ.

Επάνω στὸ σταυρὸ ἐκεῖ, εἶναι εἰκόνα μυστικὴ, μ᾿ αἷμα τὴν ἔγραψε ὁ Θεὸς καὶ τὴν λατρεύει ὁ λαός».

​

Άγγελος Βλάχος (1838-1920), λογοτέχνης, διπλωμάτης, πολιτικός.

 

Η έκθεση «Στον ήχο της καμπάνας» είναι πρόσκληση σε ένα οδοιπορικό προσωπικής «Ανάστασης» όπως ο καθένας τη βιώνει, την αναμένει και την προσδοκά!»

​

Καλό Πάσχα σε όλους !

Αννίτα Πατσουράκη – Ιστορικός της Τέχνης

​